Tuesday, June 9, 2009

kandila


para akong nauupos na kandila sa gabi

o dili kaya ay isang dahon na nalalaglag sa tabi

nararamdaman kong hindi niya ako mahal sa paraang nais k

o habang ako'y patuloy pa rin umaasa

na baka sakaling sa pagpuno ko sa kanyang kakulangan

maisip niyang karapat dapat ako para sa kanya

patuloy akong nag iisip

habang di mababakas sa aking mukha ang lungkot na dala ng katotohanan

sa mga mata ko nasasalamin ang kahungkagan na aking nararamdaman

patuloy akong ngumiti sa tuwing siya ay bumabaling sa aking gawi

kahit anong pigil ko sa aking mga luha tila dadaloy ng walang patid

talaga namang nagnanais na kumala at bumalong sa aking pisngi

sana'y mabago ko pa ang isip mo

habang ikay nasa piling ko

nais ko sanang piliin mo ako

kung pwede ko lang ipagsiksikan ang sarili ko sayo

at ibulong na sana minsan naman isipin mo ang nararamdaman ko

kahit minsan pwede bang ikonsidera mo ako sa buhay mo

pahalagahan mo naman ang pagkalinga at pag unawa na binibigay ko sayo

pakiusap linawin mo kung ano ang katayuan ko

sagutin mo kung ano ba ko talaga para sayo

ginagamit mo lang ba ako para may maiparada ka sa mga kaibigan mo?

mahal mo ba talaga ako gaya ng sinasabi mo?

o sadyang panakip butas lang sa kakulangan ng iyong pagkatao?

pagpanaw

na alala na naman kita
parang kahapon lang ng tayo ay magkasama
malulungkot kaba kapag nawala ako???
iiyak ka ba kapag iniwan na kita dito sa mundo?

sana lagi tayo magkasama
wag na sana tayong mahiwalay pa
ikaw lang ang nakakapag patawa sa akin
sayo lang ako nagiging masaya
sabihin mo...malulungkot ka ba....................

...........................................................................
..........................................................................
........................kapag ako'y pumanaw na???

sampung taon

Makalipas ang sampung taon, ano na nga ba ako?
Hinangad ko dating magkaroon ng sarili kong pamilya
Ng mga anak na palalakihin ng mabuti , aalagaan at aalayan ng buhay
Magkaroon ng katuwang sa pagtataguyod nito,
Isang taong tatagal at tatanggapin ang personalidad at ugali ko
Pero dun pa lang sa taong katuwang sa buhay sablay na ko.
Wala palang ganon.
Sampung taon...mag isa pa rin ako
Takot magtiwala, takot masaktan.
Kapag nagmahal ka daw,
binibigyan mo ng karapatan ang taong iyon na saktan ka.
Ayoko ng ganon, masyadong masakit puso....mabigat sa kalooban.

Sampung taon na pero paulit ulit pa rin ngyayari ang mga bagay
Para bang paulit ulit na tinuturo ang mga leksyon na sana ay dati ko pa natutunan.
Pero matigas ang ulo ko, lagi ako doon sa mga bagay nakakapag bigay ng saya sa akin.
Kahit pagkatapos nito ay kalungkutan na lang ang maiiwan.
Mahirap baguhin ang nakasanayan mo
Pero mas mahirap tanggapin na makalipas ang mga taon at pagbabagong ginawa mo
Di ka pa rin matanggap ng mga tao.


Sampung taon ang lilipas
gusto kong malaman kung ganito pa rin kaya ako?
Mahirap lamunin ng kagustuhan mong ma please lahat ng tao sa paligid mo.
May mga nilikha talaga para guluhin ang mga plano mo
Di man sobrang saya pero sana sa panahon na yun kuntento ako sa simpleng buhay na pinili ko.

Malungkot at mahirap mamuhay ng mag isa
Pero mabuti ng ganito kesa naman lahat ng bagay ay pinagsisihan ko.
at sasabihin sa sarili ko na "sana Mas masaya na ako...
sa susunod na sampung taon pa ng buhay ko... "

katanungan

ngayong nakita na kita
ayoko ng mawala ka pa

marami ng taon ang lumipas
ayoko ng magbilang pa

pakiusap....
sagutin mo ang tanong ko...

aalis ka din ba agad tulad nila?
iiwan mo din ba ako gaya ng ginawa nila?

o sa pagkakataon ngayon....
sa piling ko'y magtatagal ka?????

Monday, June 8, 2009

distanSIYA

after a few days mawawala din yung pagkahumaling natin sa isat-isa
maiisip mo na sinusubok ka lang ng tadhana
makakalimutan moko at babalik ka din sa piling niya
ma re realize mong mas mahal mo siya ngayun kesa dati
dahil kahit dumating ako babalik ka pa din sa kanya
malulungkot ako pero...
...matatanggap ko na eto ang kapalaran ko
ang muling mag isa.
habang masaya ka na ulet sa piling niya
babalik sa dati ang lahat
magiging normal ang buhay nating dalawa
makikita mong isa lang akong ordinaryong babae
akoy nag mistulang tagapuno lamang ng mga pagkukulang niya
akoy naging tagapag bigay ng mga bagay na di mo nakuha sa kanya
isa akong nilalang na kumalinga sayo ng panahong naguguluhan ka
wala akong pinagsisihan sa lahat ng ating ginawa
pero katulad ng lahat ng pantasya
natatapos ang lahat
hindi pwedeng habang buhay tayong ganito
sapagkat sayo ay may nag hihintay
pag lingon mo muli mo SIYANG makikita
nakabukas ang kanyang mga palad
nakangiti at maaliwalas ang kanyang mukha
mababakas ang kasiyahan sa kanyang mga galaw
makakalimutan mo na akoy nasa iyong harapan
at bawat hakbang mo pabalik sa kanya
ay na ngangahulugan ng paglayo ng DISTANSIYA natin sa isat isa...

Thursday, June 4, 2009

x

(isang bukas na liham)

Dear eks,



pasalamat ka malayo ako
kung hindi mabibigwasan kita akala mo
mag sama kayo ng babae mo
pag buholin ko pa mga pusod niyo
pero dahil hindi naman ako kasing sama mo
mag de dedicate pa ako ng kanta para sau
"wish you the worst" ang title nito
pakinggan mo baka sakali mauntog ka pa sa bato
malaman mong di sya karapat dapat para sayo
at maisipan mong balikan ako
kapag naging katulad ng dati ang estado
ng magulong utak mo



lab,
ur x

Tuesday, June 2, 2009

taxi

pwede bang sumandig sa dibdib mo?
masarap sa pakiramdam ang makulong sa bisig mo
habang naka pikit ang mga mata ko
at nahihimlay sa tabi mo

nararamdaman ko ang iyong banayad na pag hinga
habang ang aking mg aking mga kamay ay humahaplos na tila kumakalinga
sa oras na to ay nakabibingi ang katahimikan sa paligid
ngunit mas importante sa akin ang pag iisip na sanay dumantay sa akin ang iyong labi

kung pede lang sana na lagi tayong ganito
dahil ma mimiss kita pag dating ng araw na wala ka na sa tabi ko
iiyak siguro ako pag nagkagayon
ngunit sigurado ako na babalik ka din isang hapon

masyado na ba kung hilingin ko na sanay alagaan mo ako?
mag papanic ka ba kung malaman mong gusto ko na nasa tabi mo
maiisip mo ba na ang demanding ng babae na to?
kahit naman gusto ko hindi ako hihiling ng uri ng relasyong di mo kayang ibigay noh?

ano bang magagawa ng tulad ko?
kung sa akin ay panandalian lang ang pagka humaling mo?
makikiusap na lang na kilalanin mo naman ako
para malaman mo na hindi sayang bawat minuto na ilalaan mo.

8 am

pag mulat ng aking mga mata
sa isang umagang kay ganda
ikaw sana ang una kong makita
na andun ka pa rin at nakahiga ka pa rin sa ating kama

mababakas pa rin sa muka mo ang di mapigil na ngiti
mahahalikan ko tlga ang bibig mong minsan ay matabil
mayakap pa rin ang katawan mong medyo chubby
bumulong sa tenga mong tila may butong matigas

hinihiling na makasama ka pa ng mas madalas
ipagpatuloy ang pagtatampisaw sa batis ng kasalanang wagas
alam kong isa to sa ating kahinaan
pero ano ba ang magagawa kung masarap ang nagyayari sa bawat oras na laan

kahit alam kong romantically inlove ka sa kanya
at akoy may nilalandi ding iba
di ba masaya nmn pag tayo ang magkasama
ibang uri ng kaligayahan ang ating nadarama

sabihin mong walang magbabago sa trato mo
na akoy mananatiling kaibigan sayo
kahit na medyo malabo ang uri ng relasyong mayroon tayo
mahal natin ang isat isa dahil pareho tayong wirdo